Kaka üçün Olimpikoya qayıtmaq xüsusi idi. Burada o, “Roma” və “Latsio”ya qarşı dəfələrlə “Milan”ın forması ilə parlayıb. Və yenə də, karyerasını bitirdikdən illər sonra da tribunaların alqışları. Nostalji ilə dolu olan bu anlar onu dünyanın ən həyəcanlı oyunçularından biri olduğu o şərəfli dövrlərə qaytardı. Bu meydançada atılan hər addım, stadiondakı hər səs möhtəşəm matçlar, gərgin anlar və unudulmaz qələbələr haqqında xatirələri yada salırdı. Kaka heç vaxt sadəcə futbolçu olmayıb; bir çox pərəstişkarları üçün ümid və ehtirasın simvolu idi. Zərif oyun tərzi, matçı oxumaq və şans yaratmaq bacarığı ilə milyonların ürəyini fəth etdi.
Həmin axşam Olimpikoya qayıdanda atmosfer xüsusi idi. Çoxlu azarkeşlər təkcə onu meydanda görməyə deyil, həm də onlara verdiyi bütün emosiyalara görə minnətdarlıqlarını bildirməyə gəlirdilər. Adını tərənnüm etdilər və bu, qəhrəmanın dönüşü kimi idi. Bütün bu müddətdən sonra da futbola verdiyi töhfələrin unudulmadığını bilən Kaka onların sevgisinə səmimi təbəssümlə cavab verib. Karyerasının bütün xatirələri arasında Olimpikoda oynaması həmişə xüsusi yer tutur. Bu, onun bütün ən yaxşı keyfiyyətlərini nümayiş etdirdiyi bir çox dramatik matçlara səhnə olmuş bir stadiondur. O, matçların birində komandanın qələbəsi üçün başlanğıc nöqtəsi olan möhtəşəm qol vurduğunu xatırladı. Bu xatirələr onu nəinki sevindirdi, həm də onu yeni nailiyyətlərə ruhlandırdı.
Amma Kakanın qayıdışı təkcə keçmişin xatirələri ilə bağlı deyil. Bu həm də öz təcrübəsini indi karyerasına başlayan gənc oyunçularla bölüşmək imkanıdır. O, başa düşürdü ki, onun hekayəsi onları motivasiya edə bilər, özlərinə inanmağa və böyüklük üçün səy göstərməyə kömək edə bilər. Bu mənada onun stadiona qayıtması təkcə onun üçün deyil, gələcək futbolçu nəsilləri üçün də önəmli idi. Kaka futbol sənətinin əsl səfiri oldu. O, təkcə oynamır, həm də dərs deyirdi. Oyuna baxışı və məşqlərə yanaşması bir çox gənc idmançıları ruhlandırdı. Olimpikoda o, tez-tez ustad dərsləri keçirdi və burada onu görkəmli oyunçu edən sirlərini və texnikalarını bölüşdü. Onun səmimiliyi və başqalarına kömək etmək istəyi onun xarakterinin əsas xüsusiyyətlərinə çevrilirdi.
Həmin axşam o, sadəcə meydançaya çıxmadı, nəsillər arasında əlaqə oldu. O, tribunaların yanından keçəndə qocalı-cavanlı azarkeşlər bir təkanla qucaqlaşdılar. Bu, sadəcə bir futbol oyunu deyil, insanları oyun sevgisi ilə birləşdirən bir bayram idi. Kaka bilirdi ki, karyerası bitib, amma futbola təsiri davam edir. O, canlı əfsanəyə çevrildi və onun hər dəfə stadiona qayıtması futbolun təkcə oyun deyil, həm də həyatın, mədəniyyətin və ehtirasın bir parçası olduğunu hamıya xatırladırdı. Və o, yenidən stadionu tərk edəndə belə, azarkeşlərin qəlbində unudulmaz iz qalacaq. Beləliklə, Kakanın Olimpikoya qayıtması sadəcə bir hadisə deyil, uzun illər yaddaşlarda qalacaq əsl futbol mədəniyyəti bayramı idi. Stadionda olması onun kimi oyunçuların nəsildə bir dəfə meydana çıxdığını xatırlatdı və karyerası bitsə də, onun ruhu və oyuna olan həvəsi azarkeşlərin yaddaşında əbədi qalacaq.
İlk hissənin 35-ci dəqiqəsində Kaka, Kakanın gözəl ötürməsini ilk dəfə möhtəşəm zərbə ilə tamamlayan Françesko Tottiyə məhsuldar ötürmə etdi. Bu məqam təkcə birinci hissənin deyil, gərginlik və emosiya ilə zəngin olan bütün matçın kulminasiya nöqtəsi idi. Tottiyə ötürmədən dərhal sonra stadion alqışlarla partladı. “Roma” və “Milan” azarkeşləri hər iki əfsanəni bir ağızdan alqışlayıblar. Uzun illər İtaliya futbolunu təcəssüm etdirən iki görkəmli oyunçu olan Kaka və Totti sevildikləri məharəti bir daha nümayiş etdirdilər. Azarkeşlər üçün bu, sadəcə bir qoldan çox idi – bu, öz bütlərini formalarının zirvəsində gördükləri şöhrətli günlərə qayıtmaq idi.
Bu andan sonra oyun daha da gərginləşdi. Hər iki komanda aktiv hücumlara başladı və hər bir oyunçu başa düşdü ki, təkcə xallar deyil, həm də qürur təhlükəsi var. Kaka inanılmaz texnikası və baxışı ilə təhlükəli anlar yaratmaq üçün fürsətlər axtarmağa davam edirdi. Onun Totti ilə qarşılıqlı münasibəti komandanın hücum hərəkətlərinin əsasını təşkil etdi. Onların hər ötürməsi təhlükəli idi və rəqib müdafiəçilər təzyiq altında idi. Kakanın ötürməsindən ruhlanan Totti aktiv şəkildə hücumlara qoşulmağa başladı. O, vurmaq üçün fürsətlər axtarırdı, həm də komanda yoldaşlarını da unutmadı. Onların meydanda qarşılıqlı əlaqəsi köhnə, yaxşı yağlanmış maşına bənzəyirdi, burada hər kəs öz rolunu bilirdi. Bu, onların hər hərəkətindən, hər ötürməsindən görünürdü. Fasilədə hər iki komandanın məşqçiləri taktiki danışıqlar aparsalar da, ikinci hissədə nə baş verəcəyini onların heç biri proqnozlaşdıra bilmədi. Kaka diqqət mərkəzində olmaqda davam etdi və etdiyi topa hər toxunuşu tribunada heyranlığa səbəb oldu. Özünə inamı və təcrübəsi yüksək səviyyədə idi və görünürdü ki, bu, onun çoxlu unudulmaz matçlar keçirdiyi meydanda yenidən parlamaq şansıdır.
İkinci hissə gərgin mübarizə ilə başladı. Hər iki komanda qələbə üçün çalışırdı və hər səhv baha başa gələ bilərdi. Ən təcrübəli futbolçulardan biri olan Kaka komandaya rəhbərlik edirdi. Onun liderlik keyfiyyətləri hücumları təşkil etməsində və komanda yoldaşlarını dəstəkləməsində özünü göstərirdi. 60-cı dəqiqədə Kaka yenidən hadisələrin mərkəzində olub. O, rəqibin meydançasının yarısında topu qəbul edərək iki müdafiəçinin yanından keçərək cinahdan dəqiq ötürmə etdi. Orada onun komanda yoldaşı boşluqdan istifadə edərək cərimə meydançasına keçərək zərbə endirmək istəsə də, topu müdafiəçilər kəsib. Buna baxmayaraq, oyun gərgin və dinamik olaraq qaldı. Meydanda hər an intizarla dolu idi. Azarkeşlər sevdiklərini dəstəkləyərək adlarını səsləndiriblər. Kaka və Totti sadəcə oyunçu deyildilər – onlar futbolun ruhunu və ehtirasını təcəssüm etdirən komandalarının simvolu idilər. Onların hər addımı, hər bir hərəkəti tribunada ləzzət və dəstəyə səbəb oldu.
Matçın sonlarına yaxın komandalar yorulmağa başlasa da, heç biri təslim olmaq fikrində deyildi. Kaka öz texnikasını nümayiş etdirməyə davam etdi, müdafiəçiləri ötüb keçərək komanda yoldaşlarına şanslar yaratdı. Fizikiliyi və topu saxlamaq bacarığı ən yaxşı səviyyədə idi və ona sona qədər oyuna töhfə verməyə imkan verdi. Final fiti çalınca stadion alqışlarla doldu. Qarşılaşma heç-heçə bitsə də, çoxları üçün bu, əsl futbol mədəniyyətinin bayramı idi. İki işinin ustası olan Kaka və Totti bir daha sübut etdilər ki, öz oyunlarının, üslublarının və futbola olan bağlılıqlarının heç bir rəqibi yoxdur. Bu axşam sadəcə bir matç deyil, azarkeşlərin qəlbində əbədi qalacaq tarixi hadisə idi. Onların adları onilliklər boyu xatırlanacaq, çünki onlar İtaliya futbolunu bu gün bildiyimizə çevirdilər.
Final fitindən sonra mətbuata çıxan Kaka bunları paylaşdı: “Biz bu gün kubok üçün deyil, ümid üçün oynadıq. Futbol bölünə bilməz, birləşdirə bilər. Top vasitəsilə sülhdən danışmaq imtiyazdır”. O, təkcə meydançanın bəzəyi deyil, həm də matçın mənəvi səfiri idi. Onun çıxışı futbolun oyundan daha çox şey olduğunu xatırladıb. Bu, insanlığın dilidir. Kaka duyğularla dolu idi və onun sözləri oyunçular və azarkeşlər arasında dərin əlaqəni əks etdirirdi. O, dünyanın müxtəlif sınaqlarla üzləşdiyi çətin vaxtlarda idmanın əhəmiyyətindən danışıb. Futbol həqiqətən də müxtəlif mədəniyyətlərdən, millətlərdən və yaşlardan olan insanları birləşdirən unikal qabiliyyətə malikdir. Kaka vurğuladı ki, bu oyun müxtəlif icmalar arasında körpü rolunu oynaya bilər, insanlara ortaq dil tapmağa və bir məqsəd üçün birləşməyə imkan verir. Onun çıxışı bir çoxları üçün ilham mənbəyi oldu və xatırladıb ki, hətta ixtilafla dolu dünyada belə birlik və əməkdaşlıq üçün yer var.
Mətbuat konfransında o, bu ruhun gənclərə çatdırılmasının vacibliyini də qeyd edib. Kaka uşaqlar üçün futbol proqramları hazırlayan müxtəlif xeyriyyə təşkilatlarını fəal şəkildə dəstəkləyir. O hesab edir ki, gənclər futbolun gələcəyidir və onları özlərinə və arzularına inanmaq üçün ruhlandırmaq lazımdır. “Mən istəyirəm ki, uşaqlar bilsinlər ki, futbol təkcə qələbələr və kuboklar deyil, həm də dostluq, hörmət və komanda işidir” dedi, gözləri kömək etmək üçün səmimi istəklə parıldadı. Kaka daha sonra uşaqların idmanla məşğul olmaq imkanından məhrum olduğu əlverişsiz ərazilərdə idman proqramlarının hazırlanmasının vacibliyindən danışdı. Mətbuat konfransından sonra o, pərəstişkarlarının artıq onu gözlədiyi yerə çıxıb. O, onlarla sevinclə ünsiyyətdə olub, avtoqraf verib, şəkil çəkdirib. Kaka həmişə pərəstişkarlarının ixtiyarında idi və bu, onu daha da sevimli edirdi. Onların çoxu onun oyununu izləyib böyüyüb və indi onlar üçün onu təkcə meydanda görmək yox, həm də onunla danışmaq vacib idi.
